Sera‘dan bana geçen zinciri devam ettiriyorum:

1. Sanıldığı gibi inek felan değilim. Aksine ders başına asla oturamam. Sadece önbelleğim(cache) kuvvetli. Yani sınav sabahı veya sınavdan 15 dakika önce okuduğum bir şeyi kavrayıp sınavda uygulayabiliyorum. Ancak sınav sonrası uçup gidiyor… Ayrıca her ne kadar bu üniversite beni asosyal yaptıysa da gerçekte öyle değilimdir. Gezmeyi(özellikle şehirdışı) çok severim.
2. Hafızam hem çok zayıf hem de çok güçlüdür. Yaşadığım birçok anı farkında olmadan önemsemediğim için ileride hatırlamam. Ancak üzerimde çok büyük etki bırakmış şeylerden bazılarını hatırlarım. Bununla birlikte bazı arkadaşlarımın doğum tarihinden tutun nüfuz cüzdanındaki bilgilere, takımına, not ortalamasına, 5 sene önce yaptığı espriye kadar her şeyi aklımda tuttuğum olur. Dikkatli olun, ona göre
   
3. Çok titizimdir. Sakın çantamı veya montumu yere düşürme gafletinde bulunmayın he!
4. Ruhsal durumumda çok keskin değişiklikler görebilirsiniz. Br bakarsınız mutluluktan uçuyor, bir bakarsınız üzgün… Ayrıca antidepresan aldığım zaman(malum öss) duvarlar tırmandığımı da görebilirsiniz Çoğunlukla sürekli bir şeyi düşünüyorumdur. Ayrıca yüzüm “tam olarak” size dönük fakat gözlerim başka yerdeyse anlayın ki aklımı kemiren çok önemli bir şey olduğu için o sırada söyledikleriniz boşa gidiyor…
5. Sanatçı ruhlu bir insanımdır:
   • Edebiyat sınavında sınavın bitimine kalan 6 dakikayı değerlendirmek için”Zile kalmış altı dakika,
     Başlıyorum bu şiiri yazmaya…” şeklinde başlayan 3 tane dörtlük yazmışlığım vardır(yanlış duymadınız, 6 dakikada!) Ayrıca benden yıllık yazısı isteyen arkadaşlarıma iki-üç dörtlük şiir yazıp verdiğim olmuştur
   • Güzel fotoğraf çekerim. Her ne kadar şehirden uzak kalmanın etkisiyle üniversite yıllarımda henüz yeterince fotoğraf çekememiş olsam da.
   • Tiyatrocuyum. Lisedeyken 4 oyunda rol aldım. Rol yaparken çok mutlu oluyorum. Adeta içimdeki çocuk ortaya çıkıyor. Ancak üniversitenin tiyatro topluluğunu çalıştıran yönetmenin çok laubali olması nedeniyle bir süredir bu mutluluktan mahrumum.
   • Lisede kısa film çekimlerinde kameramanlık yaptım, bir de oynamak nasip olsaydı keşke! Bakalım belki bu dönemki yarışmaya katılmak için olabilir…
   • Çok büyük bir resim kabiliyetim vardır. Öyle ki görenler gülmekten yarılır. Ama anlamıyorlar işte, soyut resim yapıyorum ben, soyut! Ne anlarlar ki soyut resimden… Ayrıca sınav kağıtlarının boş kalan yerlerine resimler(çiçek,böcek) çizmeye bayılırım…
   • Ekleme: Çok ince ve çok kalın ses çıkartabilirim. Ancak uzun süre konuşmaya veya bağırmaya sesim dayanmaz. Ayrıca lisedeki bir basket maçında tribünden kasten attığım incecik bir çığlık sayesinde tek başına turnikeye giden rakip oyuncunun topu elinden kaçırmasını sağlamıştım. Çığlıkla beraber tribündeki tüm seyircilerin yüzleri bir anda yanımdaki kıza dönüvermişti. Kız da beni işaret edince yüz ifadelerini görmeliydiniz… Ayrıca uzun seneler koroda yer aldım.

İşte bu kadar… Şimdi ben de Alper‘e atıyorum topu.

1. Silhouette
   14.02 on Şubat 14th, 2007

   Bu zincir olayını tuttum ben Son derece başarılı kısa filmini izlediğimize göre artık bize soyut çalışmalarından birkaçını göterirsin de gözümüz sanat görür azıcık

2. Emre Aladağ
   15.32 on Şubat 14th, 2007

   Lise matematik defterimdeki soyut resim çalışmalarımı bulabilirsem gösteririm Zira, derslerde sıkıntıdan defterim resim sergisi haline gelmişti…

3. Raptiye.Org » Günlük Arşivi » Hakkımda Bilmediğiniz Bir Çok Şey
   4.28 on Şubat 15th, 2007

   [...] ALADAĞ’ın sitesini gezerken sıranın bana geldiğini öğrendim. Eh fırsat gelir de yazmaz mıyız ? Sanırım kendimle ilgili yazabileceğim çok şey var. [...]